Όπως έχει παραδεχτεί και ο ίδιος , το όνομα του πατέρα του διευκόλυνε σημαντικά τα πρώτα του βήματα και του άνοιξε πόρτες. Άρχισε να εμφανίζεται σε διάφορα λαϊκά μαγαζιά παίζοντας κιθάρα και τραγουδώντας με ονόματα όπως με την Καίτη Γκρέυ, τον Νίκο Καλλέργη και άλλους. Λίγο αργότερα, ο Σπύρος Ζαγοραίος, αδελφικός φίλος του πατέρα του, καλεί το Μάκη Μάτσα στο μαγαζί του στην Πλάκα για να ακούσει τον Νταλάρα. Ο Μάτσας ενθουσιάζεται και ο Γιώργος υπογράφει, τη ίδια εβδομάδα, το πρώτο του συμβόλαιο συνεργασίας στην «ΜΙΝΟΣ». Ένα συμβόλαιο και μία συνεργασία που κράτησε από το 1968 έως το 2005.

Εκεί αρχικά ηχογραφεί τραγούδια του Γρηγόρη Φούντα σε στίχους Κώστα Βίρβου, του Γιώργου Μητσάκη αλλά και του Λουκιανού Κηλαηδόνη. Η μεγάλη επιτυχία και η καθιέρωση όμως έρχονται με τα τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή, του Απόστολου Καλδάρα, του Μάνου Λοίζου και του Λευτέρη Παπαδόπουλου….

Ο Γιώργος Νταλάρας θυμάται σχετικά:
Πριν πάω ακόμα στο Μάτσα, είχα ηχογραφήσει για λογαριασμό μιας εταιρείας που λεγόταν «Αυλός» και ήταν παρακλάδι της κινηματογραφικής «Περγαντής-φιλμ» ένα τραγούδι του Βασίλη Αρχιτεκτονίδη που λεγόταν «Προσμονή». Ο συνθέτης μου έδωσε δυο ερωτικά και δυο κοινωνικά-πολιτικά του τραγούδια να διαλέξω κι εγώ διάλεξα εκείνο που έλεγε

«Πότε η καμπάνα του λαού, του γέρο Μακρυγιάννη
λεύτερο χώμα κι ουρανό, για όλους θα σημάνει …»

Πάρα πολύ συνειδητά. Βέβαια τέτοια εποχή που ήταν, το ηχογράφησα και το… ξέχασα. Δεν είχε καμιά τύχη. Το ‘κοψε η λογοκρισία. (2)

 

To 45άρι που κυκλοφόρησε με δυο ετικέτες, μια κόκκινη και μια κίτρινη, από την άλλη πλευρά είχε ένα τραγούδι με τίτλο Κατατρεγμένος των Αρχιτεκτονίδη-Καλαποθαράκου με τους Κυριάκο Καλαϊτζίδη και Μπέμπα Διαμαντοπούλου. E ίναι χαρακτηριστικό πως το όνομα του τραγουδιστή αναγράφεται ακόμα ως «Γεωργ. Νταράλας». Η Προσμονή συμπεριλαμβάνεται το 1993 στη συλλογή τραγουδιών του Γιώργου Νταλάρα, Για Τα Τραγούδια Κι Εγώ Φταίω, που περιέχει ηχογραφήσεις του τραγουδιστή από τις 45 στροφές, καθώς κι ένα νέο τραγούδι.