Ήταν ένας ξεχωριστός σκηνοθέτης, σπουδαίος, έμπειρος, σοβαρός και ευγενής, με επιμονή στη λεπτομέρεια. Έδινε κύρος και αίγλη σε όλες τις δουλειές και ιδιαίτερο σεβασμό και αγάπη στους συνεργάτες του. Είχα την τύχη να συνεργαστούμε το 1992 στα «Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά» του Κώστα Μουρσελά και το 2008 στα «Ματωμένα Χώματα» της Διδώς Σωτηρίου. Μας έφερε κοντά η μουσική ενός άλλου αγαπημένου φίλου και μόνιμου συνεργάτη του, του Βασίλη Δημητρίου, ο οποίος έφυγε κι αυτός πρόσφατα ξαφνικά από κοντά μας. Θα θυμάμαι πάντα τον Κώστα Κουτσομύτη με αγάπη και ευγνωμοσύνη.

ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ

Απαντήστε στο σχόλιο

four + 7 =