1

Κι όσο ο ουρανός φεύγει βαρύς πάνω από τη ζωή μας, η θύμηση του Σταύρου Κουγιουμτζή μένει να δένει την ψυχή του Έλληνα με το τραγούδι. Σε αυτή την «πόλη» πάντα θα ανθίζουν πασχαλιές. Πάντα θα υπάρχει ένας Νταλάρας να τραγουδά για όλους εμάς τους «ελεύθερους κι ωραίους» που ζούνε σε κάποιες φυλακές…

http://rejected.gr/subs/interviews/1/giorgos-dalaras.html

ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ

Απαντήστε στο σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.